سحاب رحمت ( غزلی در مقام حضرت علی علیه السلام ) *** علي (ع) اي زلال تر از همه گلِ مهربان هـزارهاو مــروري از ادب ِ خدا به ميان ِ عــاطفــه دارهاعلی ای نهایتِ عاشقی ، میِ جاری از لب آسمانو جمالي از حق ِ لامكان ، دل ِ روحبخش ِ خمارهاهمه جا نظـر فكنم تويي و درين ميانه حصار «من»چه غــرورها كه در آينه شده پرده همچو غبارها!تو شكوه ِ باغ ِ وصالمــي ، تو ظهور روح كمالميدر رحمتت بگشا رسد به اميــــــد ِ خويش چنارهاتو امير منتخبي جهان به وجود نــاز تـو آرمَــدكه دمــي نگاهت اگـر بُري شكند خطوط مدارهاعلي اي كه مظهر ِدادي و لب ِنوش باور ِ تشنگانبشكن ظهور ِخــزان را بـــرسان طلوع ِ بـــهارهاقدحي ز نور تو عقل را به حضور عشق در آورَدكه مطيع روشني ا َست در همه فصل، شبـدل ِ خارهامــن از آسمان ِ محبّـتت بجـز از ستـــاره نچيــده امنـه خمارِ غيرِ تـو گشته ام نه اسير ِ ناز ِ نگارهابه دادا عنايتي از تو باد اي امیر گلشنِ عارفانكه سحاب ِ رحمتِ حقــّي و به تو بسته دل گلزارها ***
Adblock tes
برچسب:
نویسنده: هستی رفیعی
تاريخ: پنجشنبه
28 مهر
1401 ساعت: 2:36